Muzealnictwo

Karol V Habsburg - zebrał 100 doborowych dzieł sztuki. Od niego zaczęła się moda na Tycjana - zdominował kolekcjonerstwo 2giej połowy XVI i XVII wieku. Zajmował się przede wszystkim wojną z protestantami. Nie miał czasu na tworzenie kolekcji gdy musiał zajmować się tworzeniem imperium. Miał szereg siedzib po których rozproszone były dzieła, wiele z nich to podarki dyplomatyczne. Odziedziczył grupę dzieł po swojej siostrze Marii Węgierskiej, dzięki niej do zbiorów Habsburskich trafiły dzieła takich mistrzów jak np. van Eycka czy van der Weydena. Po jego abdykacji w 1556 przestał być mecenasem Tycjana, jego miejsce zajął Filip II.   (Karol V namalowany przez Tycjana w 1533)

Filip II był gruntownie wykształcony, znał się na sztuce i literaturze. Miał talent dyplomatyczny. Jego władza zakończyła się w 1598 roku. 

W 1574 wybudował El Escorial - największy kompleks architektoniczny tamtych czasów. Pod Madrytem. 

Filip II zamówił u Tycjana cykl "Poezja" oparty na Metamorfozach Owidiusza. Uchodziło ono za arcydzieło, często kopiowane nawet przez takich mistrzów jak Rubens. 

Władca interesował się malarstwem północnym - Campin, Patinir, Bosch. W Hiszpanii dochodzi do fuzji dwóch szkół : włoskiej i staroniderlandzkiej. 

Oprócz Eskorialu jego rezydencją jest także zamek Alcazar. Od Habsburgów modne staje się zbieranie malarstwa. Filip II umierając miał aż 1300 dzieł. (pobił go jednak Rudolf II posiadający zawrotną ilość 3000 dzieł)

Po jego śmierci tron obejmuje Filip III który przejął schedę po swoim poprzedniku. Był on jednak negatywnie odbierany przez kolekcjonerów, okazało się że Filip III to ultrakatol i wyeliminował z kolekcji dzieła o podtekstach seksualnych w tym "Ledę z łabędziem" i "Gaminedesa" - Correggia. (sprzedał je Rudolfowi II)

Cassatt

Mary Cassatt - uczennica Degas. Urodziła się w 1844 roku w Pensylwanii. Zmarła w 1926 roku we Francji. Wychodząca od impresjonizmu. Jej ulubionym tematem była tradycja kobieca (szczotkowanie włosów etc. ) Wpływ na jej twórczość miał Degas, Monet i japońskie drzeworyty. Malowała rodzinę, dzieci swojej siostry, dom etc. Jest to obraz kobiety, jej miejsca w społeczeństwie amerykańskim. Delikatne portrety kobiece. Interesowało ją również macierzyństwo. Początkowo wystawiała swoje prace na Salonie Paryskim jednak po odrzuceniu jej prac w 1877 dołączyła się do impresjonistów. Mary Cassatt jest jedną z ulubionych tematów feministek amerykańskich.

Signac

Paul Signac urodził się w 1863 w Paryżu, a zmarł też tam w 1935. Był uczniem Seurata. Neoimpresjonista, przyczynił się do powstania pointylizmu. Swoją karierę rozpoczął jako architekt co jednak porzucił w wieku 18 lat. Dla niego liczyła się przedewszystkim wolność artystyczna. Stosował tematy utrwalone ; biblijne, chrześcijańskie. Miał danteistyczną wizję świata, operującą uogólniającymi pojęciami. Związany z anarchizmem francuskim.

"Portret Feneona" krytyka literackiego

Seurat

Georges Seurat urodził się w 1859 roku w Paryżu i zmarł tamże w 1891 roku. Zmarł na różyczkę czy tam szkarlatynę. Należał już do innego pokolenia.

W jego dziełach istnieje porządek, niemalże klasyczna konstrukcja, korzysta jednak z pointylizmu. Znamienne w jego malarstwie jest to, że tworzy wąską ramkę z "kropeczek". Jego obrazy się kończą, są określone. Jest to dosłownie okno na świat.

 Wyznacza pewien rytm w obrazie, dokładnie go konstruuje. To co było u impresjonistów niedopowiedziane, rozpłynięte u niego wraca na swoje miejsce. Częstym powtarzającym się motywem u niego są modelki przed lustrem.

Gauguin

Paul Gauguin późno zajął się malarstwem. Początkowo był urzędnikiem bankowym. Dopiero po zaprzyjaźnieniu się z artystami zajął się malarstwem. Wyjechał z nimi do Anglii (modne wtedy kolonie artystyczne).
Urodził się w 1848 roku w Paryżu, a zmarł w 1903 roku na wyspach polinezyjskich.
Miał silny i zdecydowany charakter, pełnił rolę przywódcy wśród młodszych kolegów.

Na początku malował pejzaże, modelki, pejzaże leśne.
Po wyjeździe do Brytanii jego styl okrzepł i ukazał swoje charakterystyczne cechy ;

• Wysoki horyzont (praktycznie brak nieba)
• płaska plama barwna
• silny kontur
• odrealnienie. Wyjście z impresjonistycznego impasu
• dążył do obiektywizacji

Wyjeżdża na Haiti i dalsze wyspy Polinezyjskie

Był dobrym portrecistą, potrafił uchwycić rysy postaci (na nim wzorował się van Gogh)

"Żółty Chrystus" - w bretońskiej scenerii. Umieścił go później w swoim autoportrecie.

 Często wykorzystywał wątki chrystologiczne w swoich pracach. Gauguin wielokrotnie przedstawiał się jako świętego, jako Boga. Porównywał swoje losy do losów świętych, ludzi kościoła. Stworzył swoistą hagiografię. 

Malarstwo Gauguina przez ówczesnych postrzegane było jako malarstwo symboliczne - jedna z dróg do wyjścia z impresjonizmu. 

Gauguin miał duży wpływ na malarstwo Polskie

• Władysław Ślewiński - spotykał się z Gauguinem, malowali swoje portrety. Bardzo zżyty z kolonią rosyjską z Point Avain. 
• Wyspiański - monumentalizacja postaci. Dyspozycja przestrzeni. Duże intensywne plamy barwne. Tonacja, koloryt. Podniesiony horyzont. Nawet malował w jego studiu i miał jego modelkę (od której najprawdopodobniej zaraził się syfilisem). 
• Witkiewicz - był w Londynie na naukach u Ślewińskiego

Łączenie tych orientalnych elementów z symbolami religii europejskiej. Skrzyżował dwie tradycje. Pod wpływem sztuki prymitywnej haitańskiej rzeźbił. Później inspirował się nim Picasso. 

Degas

Edgar Degas zaliczany do impresjonistów, jednak wykracza poza ich wrażeniowość. U Degasa możemy zauważyć już linię, kontur, obraz jest inaczej skonstruowany. Widać w tym jego pierwotne zainteresowaniem Ingresem (którego był wielkim wielbicielem).
Urodził się w 1834 w Paryżu, a zmarł w 1917 w Paryżu. Studiował tamże w Ecole des Beaux-artes. Początkowo malował sceny historyczne

Jego przestrzeń jest przemyślana, wymyślona konstrukcja migawkowości - kadr ucina postaci. Zauważalny jest także podniesiony punkt widzenia. Mistrz malowania scen 'podpatrzonych', tak jakby przypadkowych, naturalnych. 

Malował seriami np. Myjące się - przestrzeń konstruowana jest bardziej niż ciała modelek. Ciało jest tylko elementem przestrzeni powodujące linie napięcia, są jednak nie do końca organiczne. 

Malował także sceny z życia Paryża - bulwary, kawiarnie, pranie bielizny, robotników. Uwielbiał malować konie, sceny na wyścigach. Konstrukcja nieopiera się o perspektywę linearną. Widoczne są także u niego duże, puste przestrzenie których nie zyskuje dzięki jak na początku twierdzono migawce fotograficznej (którą wynaleziono dopiero w latach 80)

 Jednak najbardziej ukochał sobie tancerki. Była to pewnego rodzaju obsesja artysty. Tworzył również rzeźby woskowe, jedna z odlanych tancerek ma nawet tiulową sukienkę :)

Renoir

Auguste Renoir czyli tak zwany "malarz najgorszego gustu" ze względu na podejmowane przez niego tematy (podobające się, łatwe ; dzieci, kobiety, akty).

Urodził się w 1841, a zmarł w 1919 roku. Swoją artystyczną karierę rozpoczął od dekorowania zastawy stołowej. Stworzył ok. 6000 dzieł, nigdy nie jarał się tak pejzażem jak reszta impresjonistów. Przyjaźnił się z Monetem i Sisleyem.
Wzbudza duże zainteresowanie u feministek przez swoje liczne związki seksualne z wieloma kobietami. Jego obrazy nasiąknięte są seksualnością, posiadał umiejętność patrzenia inną niż Monet. Renoir w przeciwieństwie do innych impresjonistów używa czarnej farby, za pomocą której próbuje wydobyć inne, szuka kontrastów. Prowadzi swojego rodzaju 'rozgrywki kolorystyczne'. Za pomocą kolorów można zauważyć związek między Delacroix a Renoirem.